Home » Afrika »Tunesie » Currently Reading:

Golfparadijsjes tussen het waaiplastic

maart 18, 2014 Afrika, Tunesie 1 Comment

Dit verhaal gaat over golf, maar ook over wind. Over de nieuwe wind die sinds 2010 in Tunesië waait; over de wind die de 18-holes Residence Course in zijn greep houdt; over een Tunesische directrice die er geen doekjes om windt; over een woestijnwind die kilometers waaiplastic verzamelt; over een bewind dat meer dan ooit het toerisme wil promoten en over een volk dat met moeite de strijd tegen zijn eigen verleden wint.

terras sidi bou said wijk-kl

Terras in de Sidi Bou Said wijk

Kort een stukje geschiedenis.

Wat wij nu de Arabische Lente noemen, begon eind 2010 in Tunesië. De directe aanleiding was de dood van de 26-jarige straathandelaar Mohammed Bouazizi, die zichzelf in Tunis in brand stak omdat hij geen werk kon vinden (twee miljoen werklozen op zeven miljoen inwoners) en getergd werd door de corruptie onder het regime van politiek leider Ben Ali. Daarna was Tunesië de ‘eerste dominosteen’ van een ommekeer in de hele Arabische wereld die tot op de dag van vandaag voortduurt.

De onrust van diezelfde revolutie zorgde er voor dat het toerisme naar het eigenlijk relatief veilige Tunesië terugzakte van 7 miljoen naar 5,5 miljoen gasten. Oftewel ruim één miljard euro minder inkomsten. Op golfgebied waren de cijfers nog illustratiever. Kwamen er vóór de revolutie zo’n 5.000 Nederlanders per jaar golfen, nu zijn er dat nog hooguit 1.000. En dat is een beetje ten onrechte, want voor de kwaliteit van de hotels en de golfbanen hoef je het niet te laten, noch voor de (hotel)prijzen of een vliegtijd van nog geen drie uur vanaf Schiphol.

Zeineb Zouaoui (41), de bekoorlijke directrice van het Tunesische Verkeersbureau in Den Haag, heeft dan ook één belangrijk doel: nooit meer terug naar het oude regime, maar wel terug naar de oude cijfers en getallen! Om te beginnen op golfgebied, maar gaandeweg ook op het gebied van historische cultuur (denk alleen al aan het beroemde werelderfgoed van de Carthago ruïnes),  de vermaarde Thalasso (massage)therapieën, én – hoe verrassend – Tunesië wil een eldorado voor  liefhebbers van oldtimers worden.

Citrus  Golf Club, Tunisia

Citrus Golf Club

Golf in Tunesië

Maar laten we ons vooralsnog concentreren op het golfaspect. Tunesië heeft tien golfcourses die stuk voor stuk niet onderdoen voor de mooie banen van de Algarve en Turkije. En voor de komende drie jaar liggen vier nieuwe golfcomplexen in het verschiet.  Doel is om gaandeweg  meer dan 250.000 greenfees per jaar te scoren. Daar heb je hordes toeristen voor nodig, want Tunesië zelf telt hooguit duizend eigen golfspelers. Het overgrote deel, ruim 150.000 fees, moet voornamelijk komen van golfers uit Duitsland, Frankrijk, Engeland en Scandinavië.  Golfers die, net als in Turkije, in talloze 4- en 5 sterrenhotels – veelal langs de Middellandse Zee – worden onthaald op scherpe  all-inclusive arrangementen.

In dat licht is de kustplaats Sousse een perfecte uitvalsbasis, want van daaruit kun je niet alleen naar de lokale El Kantaoui Golf Course (2 x 18 holes, verdeeld over de Panorama en de Sea course), maar liggen ook de banen rond Monastir (Flamingo) en Hammamet  (Citrus course: 2 x 18 La Forêt en Les Oliviers, plus de 9 holes L’exécutif course) binnen handbereik.

Waarbij je – eerlijk is eerlijk – als golftoerist toch op wat meer onderlinge kilometers en reistijd moet rekenen dan in bijvoorbeeld het Turkse Belek. En ook het ‘landschapsgenot’ is in Tunesië  van een andere orde. In en rond de steden is er soms een typisch Arabische chaos van afval, half afgebouwde woningen, bouwpuin, oude gecrashte auto’s (nee, geen oldtimers) en kilometers waaiplastic, gevangen in prikkeldraad en hekwerken. Directrice Zeineb Zouaoui is openhartig: “Na de revolutie is er een periode een machtsvacuüm geweest, waarin delen van de bevolking deden wat ze zelf wilden. Er werd gebouwd zonder bouwvergunning en ook allerlei milieuwetten werden met voeten getreden. Die tijd is gelukkig voorbij, maar het kost gewoon tijd om oude glorie te herstellen. Gelukkig groeit het besef onder de bevolking. Want, hoe raar het ook klinkt, Tunesiërs zijn vreselijk trost op hun land.”

residence course-kl

The Residence Course

The Residence

Op naar de greens. We starten in het noorden. Zo’n 20 kilometer buiten Tunis, ligt het luxe resort hotel/course The Residence. Een 18-holes baan, midden in een natuurreservaat.  Laten we meteen klare wijn schenken: The Residence is een hell of a challenge. Waarom? Vanwege de wind, die oftewel vanaf het Atlasgebergte komt, of vanaf zee, óf vanuit de woestijn,  maar hoe dan ook, hij is er bijna altijd. De dag dat wij er speelden blies hij zelfs met zeven Beaufort, met als gevolg dat we even zo veel ballen zagen verdwijnen in de grote waterpartijen en lagunes die de baan doorkruisen en omringen.

Mijden die baan, denkt u nu wellicht, maar niets is minder waar. Ofschoon er meer bungalows langs de baan staan, dan bomen óp de baan, is de 6451 meter (dames 5247 m ) lange Residence een uitdaging par excellence voor de wat betere speler. Juist door de aanwezigheid van water, wind en uitgekiende bunkers, is het de kunst hier en daar een puntje te veroveren op deze lastige baan, die redelijk onderhouden is, mooie greens heeft, een harde ondergrond die lekker veel doorrol garandeert, maar waar het huurequipment van trolleys en buggy’s enige upgrading verdient.

panorama course-kl

Panorama Course

Port El Kantaoui, Sousse

Hoe anders oogt de El Kantaoui Golfcourse in Sousse. In deze sterk geaccidenteerde baan, maken vooral de holes 6 tot en met 17 helemaal waar waarom een helft van de 2×18 holes baan de Panorama Course wordt genoemd. Glooiend landschap, grote strakke greens, 5630 meter brede fairways zonder veel rough, omringd door wit-blauwe bungalows en werkelijk schitterende vergezichten… mét zeezicht. Voor diezelfde Middellandse Zee kust moet de dag dat wij er speelden ook de Britse marine hebben gelegen, want toen uw scribent na vijf uur spelen met 40 stablefordpunten (!) van de baan kwam, zongen zijn medespelers spontaan een Engels deuntje over een ‘geel duikbootje’. Ach ja, we hebben het Beatles-refrein maar luidkeels meegezongen.

flamingo course-kl

Flamingo Course

 

Terug in het sfeervolle clubhuis wist manager Riadh Ismail ons over te halen diezelfde dag ook een bezoek te brengen aan zijn ‘tweede baan’. De Flamingo Course, nabij het iets zuidelijker gelegen Monastir. Het werd een reisje dat duidelijk maakte hoe contrastrijk Tunesië kan zijn, omdat blijkbaar achter elke vuilnisbelt letterlijk een aards paradijs kan liggen. Zelden hebben we een golfbaan gezien met zulke sappige fairways en liefelijke greens, ‘omheind’ door mooie rotswanden, oude olijfbomen en vergezichten op binnenmeren die zo ondiep zijn dat ze het perfecte habitat zijn voor de roze flamingo’s. Een baan die zijn naam dus alle eer aan doet.

Helaas begon het vroeg te schemeren, dus moesten we het spel beperken tot een vijftal holes, verspreid over het immense terrein, maar dat was genoeg om de baan tot een echte topper te bombarderen. Zeker toen we bij hole 8 (par 4, 285 meter) werden geconfronteerd met een mooie green achter een 100 meter breed ravijn. En nogmaals, laat u niet misleiden door de entree. De hemel begint ook pas áchter de poort…

Citrus Golf, Hammamet, Tunisia

Citrus Golf, Hammamet

Hammamet

In Hammamet, zo’n 80 km van Sousse, aan de Tunesische Cote d’Azur, vind je de meest uitgebreide  en uitdagende championship course van Tunesië: Citrus Golf Course. Twee 18 holes en één 9 holes baan, met uitbreidingsplannen naar nog twee 18 holes banen in de buurt. Plus, op korte rijafstand, de Yasmin Golf Course, met 1 x18 en 1 x 9 holes.

We speelden de La Forêt van de Citrus, 6144 meter in een heuvelachtige omgeving vol met palm-, pijn- en olijfbomen en genoeg waterpartijen om de spanning er in te houden. Á propos water: de tien Tunesische banen hebben een convenant gesloten waarin ze er naar streven grondwater te besparen en hoofdzakelijk alleen nog maar afvalwater (douche, afwas, etc) te gebruiken om de banen groen te houden.  Een signaal dat het groen-denken langzaam voeten aan de grond krijgt, in een land waar het milieu een beetje een stiefkindje is.

La Forêt is trouwens dé ideale baan voor vrouwen, want het lengteverschil vanaf de gele tees met de mannen is maar liefst 780 meter, waarbij bijna alle obstakels (water, hei, bomen, bunkers) worden ontweken. Dat geldt niet voor de afsluitende 18e hole (par 4, 382 meter) waar vanaf een verhoogde tee, twee grote waterbekkens je imponerend aanstaren.

Hoe zalig is het om vervolgens je tas, trolley of buggy bij het sfeervolle clubhuis te parkeren, en na een verdiend biertje of wijntje (alcohol kent geen verbod in Tunesische horeca) op het zonnige terras, te ontdekken dat je clubs gratis zijn schoongeborsteld en je schoenen zowaar zijn gepoetst en ingevet door de vriendelijke medewerkers van het dressroom- en lockerdomein. Da’s weer eens een heel ander ‘rondje van de zaak’.

Tot slot de vraag: gaat Tunesië het redden? Gaat Zeineb Zouaoui van het Tunesische Verkeerbureau de beoogde 5000 golfers uit Nederland trekken. Wat ons betreft wel. Het land heeft tien mooie banen en vier in de planning. De prijzen van de luxe hotels/resorts en vliegtickets zijn concurrerend met die van Portugal en Turkije. Uiteraard is de zongarantie en de combinatie met een strandvakantie ideaal, ook in december en januari.

carthago ruines-kl

Carthago ruÏne

 Cultuur

Het land heeft naast golf talloze cultuur-historische attracties zoals de Carthago-ruïnes, het El Jem Colosseum (qua grootte het derde Romeinse amfitheater), het Brado Museum (grootste mozaiëkcollectie ter wereld), de kunstenaarswijk Sidi Bou Said met zijn vermaarde wit-blauwe huizen en mediterrane jachthavens, en de heerlijke Tunesisiche keuken (zo veel meer dan couscous) aangevuld met goede lokale wijnen. Het enige dat de (Nederlandse) golfer op de koop moet nemen zijn de reistijden tussen de diverse golfcourses en de aanblik van een bij tijd en wijle chaotisch landschap. Maar is dat niet juist wat reizen bijzonder maakt, het ontdekken van werelden die zo afwijken van je eigen? Het ontdekken van (golf)paradijsjes te midden van al dat waaiplastic…

Tekst: Ron Buitenhuis

 

 

 

 

Currently there is "1 comment" on this Article:

  1. Jan den Duijn zegt:

    Glooiend landschap, grote strakke greens, 5630 meter brede fairways zonder veel rough,

    Dat las ik bij golfbaan Port El Kantaoui.

    Wel lekker brede fairways!

Comment on this Article:







Gratis E-book? Schrijf in voor de Nieuwsbrief



Gratis online golf kijken !

Video

Raphael Nadal over de mentale kant van golf (video)

Nadal

Dat veel tennissers van golf houden is algemeen bekend. Ivan Lendl overwoog ooit nog eens een professionele carriere in golf na zijn tennisloopbaan. Ook Raphael Nadal is een enthousiast golfer. In onderstaande video vertelt hij over zijn ervaringen.

Wedstrijd met plastic golfclubs

plastic

Je kan de mannen van Dude Perfect van alles verwijten, behalve dat ze niet creatief zijn. In deze video doen de mannen een onderlinge competitie met , jawel, plastic golfclubs. Je kent ze wel, van de kleine setjes die je aan je (klein)kinderen geeft als eerste golfset. Kijk en lach… …

AdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisement

Golfbanen in Spanje-Canarische Eilanden

Bekijk de banen op een grote kaart

Laatste ratings op baanratings.nl