Home » blog »masters »The Masters » Currently Reading:

Een dag op de Masters, droom ik…..?

april 8, 2016 blog, masters, The Masters No Comments

“Heb je 5 april 2016 wat te doen?”. Dit was de exacte tekst in het Whatsappje dat zwager N. mij ergens half 2015 stuurt. Een paar seconden worden gebruikt om de rare vraag te kunnen plaatsen, maar daarna stuur ik als antwoord, “de Masters?!?!”. Na 15 jaar meedoen in de kaartenloterij heeft hij de moeilijkst te krijgen tickets in de sportwereld bemachtigd. We mogen naar Augusta.

12e

Een gewone sterveling heeft in principe geen kans om ooit de poorten van deze exclusieve club te betreden. De baan ligt er alleen voor de jaarlijks te spelen major, wordt ook het hele jaar daarvoor geprepareerd. Een half jaar vóór het tournooi gaat de baan gewoon dicht. De happy few die, als lid zijnde, een groen jasje in de kast hebben hangen, spelen bijna niet. Deze ledenlijst is geheim, bevat waarschijnlijk zo’n 300 namen waaronder een paar rijken der aarde, maar bijvoorbeeld ook de huisarts uit het dorp. Alleen op voordracht kun je lid worden. Door dit alles is het mogelijk een baan te prepareren op een manier die je nergens anders tegenkomt en een hoge mate van onbereikbaarheid uitstraalt.

Het tournooi dan als toeschouwer meemaken? Iets wat iedere golfer ter wereld wel zou willen, en daarom wordt jaarlijks een klein aantal tickets verloot. 35.000 kaarten per tournooidag, 50.000 per oefendag zijn er beschikbaar. Maar naar verluid is minstens de helft hiervan al via “badges”(passpartouts die sinds 1979 niet meer worden uitgegeven maar nog wel in omloop zijn), en pakketaanbieders (zie onder) vergeven. De spoeling wordt daardoor erg dun. Zet dat af tegen het aantal golfers ter wereld en we schatten de kans op kaarten na een grove berekening op 0,0004 %. Maar wie niet waagt…. , al waren zwager N. en zijn vriend B. al wel gewend geraakt aan het jaarlijkse afwijzingsmailtje voor Masters tickets, je kunt dus echt een keer mazzel hebben.

circle

 

Er is nog één andere manier om het tournooi te bezoeken;  met een volle portemonnee. Aanbieders van packages vragen duizenden euro’s, en zijn vaak snel uitverkocht. Rondom Augusta worden ook kaarten aangeboden, we hebben prijzen voor de eerste tournooidag gezien, die op $ 2450,- en hoger lagen…… De loterijprijs is goed te doen; $ 65,- voor een kaartje op de dinsdag (oefendag) en geen haar op ons hoofd die eraan denkt om dat dan voor veel meer door te verkopen.

Overal in een straal van anderhalf uur rijden rondom Augusta leeft het tournooi. In de supermarkt; “hi, whe’re y’all from? Going to the Masters?”, of de medewerker van een golfshop “I’ve been trying to get in myself for many years, so jealous!”. De magie wordt alleen maar groter.

 

Op de dag zelf, om vijf uur opstaan, snel een broodje, half zes rijden, zo’n anderhalf uur vanaf ons verblijf. Poorten gaan om acht uur open en we houden rekening met de verhoogde veiligheidsmaatregelen. Wat moet je verwachten? De gemiddelde oprijlaan van de twee banen die we de afgelopen dagen hebben gespeeld, was al vijf km lang. Dan moet Augusta National toch op zijn minst een gigantisch landgoed zijn. Niets is minder waar.

Zoals bij veel Amerikaanse stadjes wordt de toegangsweg aan beide kanten omringd met winkels en fastfood restaurants, is dat bij Augusta niet anders. Voorbij de Hooters (waar de camper van John Daly staat, die we daar ’s avonds handtekeningen zien verkopen voor het goede doel), slaan we rechtsaf richting de parkeerplaatsen. Een kleine wandeling naar de Main gate en we zijn er al.

hole-13Na de securitycheck wandelen we op het terrein van Augusta National Golfclub! Langs de drivingrange, chippinggreen, voorbij de merchandise, zo snel mogelijk de baan op. Want alle holes belopen en de hele baan zien is het doel. Het mooie van een oefendag is dat foto’s maken is toegestaan. Spelers spelen 9 of 18 holes in wisselende groepjes en zijn heel relaxed, dus een klikkende camera is geen probleem.

Een snel bakje koffie slurpend tijdens het wandelen, staan we voordat we het goed en wel in de gaten hebben op hole 13. Onderling toch al wel als mooiste hole bestempeld. Er ligt wat historie op deze par 5 met Rae’s Creek voor de green en bloeiende Azalea’s erachter. Mickelson die in 2010 vanaf de dennennaalden de green haalde, we hebben nu gezien hoe lastig dat schot is. Door naar 12, het hart van Amen Corner, foto’s maken, en als we hole 11 van green naar tee lopen, komen daar de eerste spelers aan. 

Snel terug om een plaatsje op de tribune achter de 12e tee in te nemen. Een bal van Cabrera op de green; “ohhhhh” roept het publiek. Een bal van Stenson in het water; “ahhhh”, gevolgd door gejuich, wanneer hij zijn tweede bal op een meter slaat. Op skid-phil“Skidding Tuesday” móeten we ook even een tijdje op 16 doorbrengen. De par 3 met water van tee tot green, die kan maken of breken, afhankelijk van de pinpositie. Als een speler in de dinsdagronde zijn afslag heeft gedaan, en richting water wandelt, roept het publiek “skid, skid”. Zonder uitzondering geeft iedereen gehoor aan dit kleine stukje spektakel. 

De kunst is om de bal over het water te ketsen (skidden, zoals je met een platte steen vast wel eens gedaan hebt), en dan toch de green te bereiken. Het gaat de een beter af dan de ander, en veel ballen eindigen in de walkant voor de green. Een tweede poging is toegestaan als de eerste het land niet haalt. Met een groot gejuich als beloning voor de succesvolle skidders, waaronder Lefty Mickelson.

rory-18

 

Wat opvalt is dat de baan zo overzichtelijk is. Op tv lijken alle holes omgeven door veel bos, echter ligt alles compact naast elkaar en wandel je relatief snel vanaf het clubhuis naar alle holes. Als Rory McIlroy op 17 aankomt verschansen we ons achter de 18e tee. Eerste rij achter de nummer één van de wereld die afslaat op de laatste hole van Augusta, mooier wordt het niet! Helemaal niet als Rory als laatste afslaat en zijn spierballen showt na zijn speelpartners er met 20 meter uit te slaan.

 

bubba

Je kent de beelden van de vaste cameraposities, van jaren achter de tv, met het BBC commentaar van Peter Allis. En nu loop je er echt! We helpen elkaar regelmatig even herinneren. Als we naar 10 lopen en de plek in het bos bestuderen waarvan Bubba Watson zijn fantastische hook sloeg, speelt de man in kwestie deze hole. Op verzoeken van het publiek om deze toverslag nogmaals vanaf die positie uit te voeren,  lacht hij hoofdschuddend. 

Dat de baan veel heuvelachtiger is dan je op tv ziet, kunnen we bevestigen. Op 10 valt dat helemaal op. Een hoogteverschil van tee naar green van misschien wel 20 meter. En bijna datzelfde verschil op 18 omhoog. En dat hole 13 bijna een 90 graden dogleg is, zie je niet op de flyover op tv. Op 9 zie je pas echt hoe belachelijk moeilijk deze green afloopt, als je er naast staat. Ernie Els maakt een paar downhill oefenputts die bijna de green af rollen (donderdag zien we hem op tv een zeven-putt maken op hole 1……). En dan het fairwaygras, het is bijna té perfect. Net als de afgestoken bunkerranden, de gemaaide afslagplaatsen, noem maar op. Nog nooit zoiets gezien.

ernie-els“Snel voor een dinsdag”, dat was het commentaar van de meeste spelers op de vraag hoe de greens aanvoelden. Dat belooft wat voor het tournooi. Nu is het 25 graden met volop zon, maar er wordt er op de eerste dagen wat wisselvallig weer verwacht. Misschien wat nattigheid waar sommigen op hopen, om de greens wat makkelijker te kunnen aanspelen.

Na bijna 20 km lopen, alle uithoeken van de baan gezien te hebben, een aantal grote namen op de gevoelige plaat te hebben vastgelegd, nemen we nog even plaats op de driving range. Ernie Els komt nog even een paar ballen slaan na zijn ronde en we genieten van zijn swingtempo. Als hij het voor gezien houdt, nadert het einde. We willen nog een laatste keer de baan aanschouwen, de hekken gaan dicht en we delen onze gevoelens met de mevrouw bij de poort. De Masters bijwonen is na vandaag weer net zo onbereikbaar als voorheen. Maar de bucketlist wel weer een regel korter!

 

 

 

 

Comment on this Article:







Gratis E-book? Schrijf in voor de Nieuwsbrief



Gratis online golf kijken !

Video

Raphael Nadal over de mentale kant van golf (video)

Nadal

Dat veel tennissers van golf houden is algemeen bekend. Ivan Lendl overwoog ooit nog eens een professionele carriere in golf na zijn tennisloopbaan. Ook Raphael Nadal is een enthousiast golfer. In onderstaande video vertelt hij over zijn ervaringen.

Wedstrijd met plastic golfclubs

plastic

Je kan de mannen van Dude Perfect van alles verwijten, behalve dat ze niet creatief zijn. In deze video doen de mannen een onderlinge competitie met , jawel, plastic golfclubs. Je kent ze wel, van de kleine setjes die je aan je (klein)kinderen geeft als eerste golfset. Kijk en lach… …

AdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisement

Golfbanen in Nederland

Bekijk de banen op een grote kaart

Laatste ratings op baanratings.nl